De gegeven verklaring van Van Dalen is ronduit nietszeggend: „Bij de Europese verkiezingen in juni hebben de kiezers in Europa zich duidelijk uitgesproken voor centrumrechts. Dat betekent dus steun voor de centrumrechtse politicus Barroso. Bovendien hebben de andere partijen geen tegenkandidaat naar voren geschoven en is hun kritiek op Barroso dus tamelijk goedkoop". Sinds wanneer dient een politieke partij zich bij een geschikte kandidaat te laten leiden door dé kiezers in Europa? Het eerstgenoemde is een non-argument, wat de eurokritische koers van de partij op een indirecte wijze weergeeft. Men wil gewoon geen superstaat en daarom wordt de voorkeur gegeven aan een initiatiefloze kandidaat. Dat bijgebrek aan tegenkandidaten, kritiek op Barroso ongeloofwaardig en steun voor deze kleurloze kandidaat geloofwaardig wordt genoemd, illustreert de matheid van de Europese politiek. Uiteindelijk gaat deze nietszeggende voorzitter wel een ploeg eurocommissarissen samenstellen en voor een belangrijk deel zorgdragen voor de politieke agenda van Europa.

Gelukkig heeft Barroso in de vakantieperiode hard gewerkt aan een zinnenstrelend vergezicht onder de titel Politieke richtsnoeren voor de volgende Commissie, waarin hij zijn agenda voor een nieuwe ambtsperiode uiteenzet. Bij de presentatie beloofde hij zijn inspanningen te verdubbelen en schuwde hij de grote woorden niet: ‘Europa staat voor sterke keuzes in de wereld van vandaag. Of we werken samen om de uitdagingen aan te gaan, of we veroordelen onszelf tot onbelangrijkheid’. Maar zijn woorden klinken hol als we afgaan op zijn prestaties in de afgelopen vijf jaar. Hij was voorzitter in de tijd dat het Verdrag van Lissabon werd afgewezen en hij heeft in zijn eerste ambtsperiode niet laten zien wat het voorzitterschap van de Europese Commissie wél inhoudt. Het lijkt vandaag de dag of het Europese beleid enkel door lobbywerk en belangenafwegingen tot stand komt, los van enige visie van de voorzitter zelf. Sterk leiderschap bij de aanpak van de economische crisis bijvoorbeeld, hebben we nog niet gezien.

Gisteren merkte Barroso in een interview in The Daily Telegraph op, dat de inkomstenvergaring van de Europese Unie in zijn ogen veel transparanter moet. Op elk bonnetje moet in de toekomst komen te staan hoeveel er wordt afgedragen aan Europa. Er mogen geen taboes bestaan over de vraag hoe zij haar budget rond krijgt, aldus Barroso. Een sterke Europese voorzitter zou met visie en daadkracht wat mij betreft de zaken veel transparanter maken.

Maarten Vogelaar