Ben ik niet helemaal met je eens. Ik vind dat je als coalitiepartij in de eerste plaats verantwoordelijk bent voor het landsbestuur. Als Wouter Bos zegt dat 'ie zich in de regering als vicepremier de komende maanden eens lekker gaat profileren op de PvdA-punten, dan denk ik niet dat Nederland daar bestuurbaarder op wordt, en dat is een hele slechte zaak.
Maar gelukkig hebben we wel een duaal stelsel, dus is er voor de fractie echt wel ruimte om in campagnes ChristenUnie-punten voor het voetlicht te brengen. Dit laat zich op het moment helaas niet altijd vertalen naar stemgedrag in de Kamer, maar dat is onontkoombaar als je gebonden bent aan een coalitieakkoord.

Ik vind het heel goed dat de CU heeft laten zien dat we niet alleen maar mooie praatjes hebben, maar ook onze verantwoordelijkheid nemen.

Dat laat onverlet dat er wel werk moet worden gemaakt van een eigen profiel. Arie Slob riep onlangs PvdA en CDA op om wat meer loyaal aan de coalitie te zijn. Prima, maar de CU moet niet vergeten om naast het kabinet ook zichzelf te blijven verkopen!

"Ik vind het heel goed dat de CU heeft laten zien dat we niet alleen maar mooie praatjes hebben, maar ook onze verantwoordelijkheid nemen."

Als ik diep in mijn hart kijk ben ik juist teleurgesteld. De ChristenUnie heeft, nu zij haar "verantwoordelijkheidneemt", juist wél laten zien al die jaren alleen maar mooie praatjes te hebben. Als puntje bij paaltje komt, maakt ook de CU het verschil niet. Denk, achteraf bezien, dat het weinig anders was geweest als GroenLinks de plek van de ChristenUnie had gevuld. Op punten die de CU véle decennia lang als cruciaal heeft neergezet (abortus, euthanasie, godsdienstvrijheid, bijzonder onderwijs enzo), dus niet "heel belangrijk" zoals milieu, ontwikkelingssamenwerking en dergelijke, maar écht cruciaal... op die punten is niets bereikt. Als je op die vlakken waarvoor je decennialang bittere strijd hebt gevoerd, helemaal niets kan bereiken, wat doe je dan in een kabinet?

Hoho! Het is gewoon niet waar dat de ChristenUnie op die punten niets bereikt heeft.
Abortus: de kwestie rond embryoselectie zou heel anders afgehandeld zijn met GroenLinks in plaats van de ChristenUnie. Bovendien is er meer geld en aandacht voor de alternatieven van abortus gekomen.
Euthanasie: door de ChristenUnie is er meer geld voor palliatieve zorg.
Godsdienstvrijheid: zoek op de website van Joël Voordewind maar eens op die term. Voor zijn punten is meer aandacht omdat de ChristenUnie in het kabinet zit.
En op het punt van het bijzonder onderwijs is de winst wel het meest duidelijk: er blijft ruimte, of er komt zelfs meer ruimte voor bijzondere scholen voor een personeelsbeleid op eigen grondslag.
Dat is me nogal een lijst! Natuurlijk zijn abortus en euthanasie niet in één klap verboden, en is het bijzonder onderwijs niet tot in der eeuwigheid van het voortbestaan verzekerd, maar deze dingen zouden nooit bereikt zijn in de oppositie. Vertel jij me maar eens welke Kamermeerderheid de ChristenUnie aan deze zaken geholpen zou kunnen hebben.

@ Hugo Scherff:
Het spijt me maar ik moet het met BB eens zijn. Juist op de punten die jij noemt, heeft de ChristenUnie niet veel bereikt.
Op het gebied van de embryoselectie heeft de CU te horen gekregen zich er niet mee te bemoeien toen het kabinet besloot de indicatiestelling voor embryoselectie in de handen van de ethische commissies in ziekenhuizen te leggen. De aandacht voor de alternatieven is ook niet zo positief: er lopen op dit moment onderzoeken tegen de SBOK vanwege verdenking subsidiefraude en bedreiging van artsen die abortussen uitvoeren.

Palliatieve zorg was er altijd al afdoende want euthanasie is het laatste wat gedaan wordt. Pas als er sprake is van uitichtloos lijden, dus wanneer palliatieve zorg tekort schiet, is er grond om tot euthanasie over te gaan.

De vrijheid van godsdienst en het speciaal onderwijs is gegarandeerd in de Grondwet. Ditzelfde kan niet gezegd worden van het personeelsbeleid op eigen grondslag of het leerlingenbeleid (want er wordt iedere keer voorbij gegaan aan het feit dat op diverse Christelijke scholen homoseksuele leerlingen gedwongen worden in de kast te blijven). Sinds de ratificatie van het Verdrag van Lissabon is het anti-discriminatiebeleid overgedragen aan Brussel. En de EU heeft, bij monde van het Europees Hof, Nederland al eerder gemaand de Algemene Wet Gelijke Behandeling aan te passen omdat deze wet religieuze instellingen teveel ruimte geeft voor discriminatie.

De ChristenUnie heeft op zijn best de zaken kunnen vertragen. Na de volgende verkiezingen verdwijnt de CU weer in de oppositie en heeft deze orthodoxe Christelijke partij geen invloed meer op het landsbestuur. Als onderwerpen als embryoselectie en personeels- en leerlingenbeleid in het bijzonder onderwijs dan opnieuw op de agenda komen, is de kans zeer groot dat de uitkomst anders is. Organisaties als het COC zijn in ieder geval al druk bezig er voor te zorgen dat het Bijzonder Onderwijs hoog op de politieke agenda komt na de volgende Tweede Kamer verkiezingen.

Ik vind dat jullie wel erg snel zijn met oordelen. Het is onrealistisch om te verwachten dat resultaten zo snel zichtbaar worden.

Toch zijn er een hoop goede perspectieven. Je moet daarbij uitkijken de partij te versmallen naar wat medische ethische thema's. Juist daarop kon men in de onderhandelingen weinig bereiken en het siert de CU dat ze dat realistisch heeft geaccepteerd en ook de rest van haar verkiezingsprogramma gewicht heeft gegeven. Er is nog genoeg aan CU-juwelen. Zo is de kilometerheffing een plannetje uit CU-(en voorgangers)koker , wat uitstekend past bij het duurzame profiel van de partij. De minister voor jeugd en gezin doet veel voor alleenstaande ouders, jeugd met problemen. Ik verwacht op dat gebied goede resultaten als je feitelijk naar de cijfers kijkt. Ook extra subsidie om discriminatie van homo's tegen te gaan, is door de CU op de onderhandelingstafel ingebracht. Allemaal punten die voor de CU erg belangrijk zijn.

Wel grappig: een deel van NL vindt het vreselijk dat de CU in het kabinet zit, terwijl ze tegelijkertijd beweren dat er niets wordt bereikt door de CU. Hmmm...

@ Jan:
Het is enkel een beetje tegenstrijdig om aan de ene kant geld beschikbaar te willen stellen voor het tegengaan van discriminatie van homoseksuelen en tegelijk geen enkele echte stap te willen doen naar het daadwerkelijk aanpakken van die discriminatie en het zelfs willen toestaan op basis van levensovertuiging. Je zou zelfs zover kunnen gaan om te stellen dat het hypocriet is.

Diverse politieke partijen hebben bij de kabinetsformatie al duidelijk gemaakt dat de houdbaarheidsdatum op de centra voor jeugd en gezin de volgende Tweede Kamer verkiezingen zijn.

Het deel van Nederland dat het vreselijk vindt dat de CU in het kabinet zit, is het deel van de Nederlanders dat vindt dat de CU een dermate kleine groep Nederlanders vertegenwoordigt dat men de kans niet eens zou mogen krijgen een stempel op het beleid te drukken. Ik ben daar een van. Gelukkig heeft de CU weinig bereikt want dan hoeft een volgend kabinet ook weinig terug te draaien.

ChristenUnie (CU)stabiel, betrokken en tevreden. Wat een gopse...
Als je de normen en waarden waarvoor de CU stond vergeet en je gaat op de wereld lijken, dan zal ieder te vreden zijn. De bijbel kieper je dan maar overboord. Wat geeft het he? Lekker regeren en jezelf kietelen.

@ Edward: Discriminatie is volgens van Dale ongeoorloofd onderscheid. Daar is de ChristenUnie tegen volgens mij. Jij doelt op het recht van een school om personeel uit te kiezen dat qua levensbeschouwing past bij de overtuiging van de school. Dat lijkt me een natuurlijk gegeven. Het is i.i.g. een andere discussie.

En als je een kleine groep als de ChristenUnie wil uitsluiten van het politieke proces... Tja, dan beknop je de vrijheid van de een, die je voor jezelf zou bevechten. Je pleiten voor een systeemverandering, waarbij kleine partijen minder invloed hebben, maar tot die tijd kan je het een partij toch onmogelijk kwalijk nemen dat ze binnen het systeem en de aan haar toegewezen ruimte (zes zetels) werkt aan de verwezelijking van haar politiek program...

Gebuis, in onze analyse van de CU zijn we het eens. Alleen wat je als laatste schrijft, daarin ga ik met Harmjan mee. Ik vind het juist de charme van dit systeem dat kleine partijen de kans krijgen om mee te regeren. D66 heeft daarvan gebruik gemaakt, nu de ChristenUnie. Vroeger ook andere partijen (PPR, DS70, dat soort gespuis). De noodzaak om tot een coalitie te komen zorgt er gelijk voor dat kleine partijtjes met extreme/ afwijkende standpunten nooit een groot stempel op het beleid kunnen drukken. Mooi systeem lijkt me.

Hugo, je lijkt me een goede politicus, maar het verhaal dat je nu ophangt is hetzelfde als wat Van Agt dertig jaar geleden probeerde te verkopen toen de abortusdiscussie speelde: "zonder ons was het nog veel erger geweest". Met als verschil dat Van Agt destijds meer recht had dat te zeggen dan de CU nu.

Wat je nu noemt... de CU heeft misschien hier en daar wat nuances kunnen veranderen ja en heeft misschien enkele processen een beetje vertraagd. Dat is alles. Ik verwacht niet dat de ChristenUnie de hele zooi terugdraait. Ik vind het daarnaast een goede zaak dat de ChristenUnie er niet voor terugschrikt om vuile handen te maken, om verantwoordelijkheid te nemen. Het lijkt me vrij christelijk om daartoe bereid te zijn. Maar dan is er wel een afweging te maken, want het offer dat je brengt is groot. Je werkt mee met een regime dat onder andere ruim dertigduizend abortussen per jaar toestaat. Dat is vanuit het perspectief van de ChristenUnie een massamoord. Het is een illusie te denken dat je die wetgeving kunt veranderen door aan een regering deel te nemen. Alles wat je nu gedaan krijgt met een hard gevecht, wordt na deze regeerperiode weer teruggedraaid. Ik begin het steeds meer eens te worden met figuren als Johan Frinsel, die de ChristenUnie al drie jaar geleden adviseerden om niet in de regering te stappen. Niet omdat zij erop tegen zijn om vuile handen te maken, maar omdat ze vinden dat je er niets mee opschiet als je na vier jaar alleen maar vuile handen hebt en verder niets. Beter kan de CU werken vanuit de oppositie aan maatschappelijke bewustwording, ik begin te vermoeden dat je dan net zo veel en waarschijnlijk zelfs meer bereikt dan via deelname aan een kabinet. De CU wordt, zodra zij aan cruciale heilige huisjes dreigt te komen, zó kritisch begeleid, dat men al gelijk in een anti-stuip schiet. Dat zag je o.a. met de trouwambtenarendiscussie, ook met de kwestie rondom homoseksuele leraren aan christelijke scholen, ook met de discussies rondom Yvette Lont en Monique Heger, ook bij embryoselectie, zelfs bij het jeugd- en gezinsbeleid van Rouvoet. Wouter Bos hoeft maar te grommen of Arie Slob rent piepend zijn hok weer in, het is pijnlijk om te zien. Ik heb de regeringsdeelname van de CU lang verdedigd, maar kon niet loskomen van het gevoel dat ik mezelf bedonder door me vast te houden aan die paar pseudo-resultaten die de laatste drie jaar geboekt zijn. Er is zelfs geen begin van een resultaat (om even op Jan te reageren): het einde is alweer in zicht, want de CU krijgt heus niet nog eens vier jaar om mee te regeren.

Beautiful Blues: oneens. In de politiek zit je in de eerste plaats om resultaat te behalen. Jij mag kiezen:
1. Je neemt deel aan een coalitie die geen einde maakt aan de abortuspraktijk, maar kunt een paar honderd abortussen voorkomen, waardoor een paar honderd mensen 'het leven krijgen'. In de tussentijd blijf je in de Kamer duidelijk maken dat je tegen abortus bent, en dat doe je ook wanneer je weer in de oppositie terecht komt.
Of 2: Je blijft in de oppositie, en blijft in de Kamer duidelijk maken dat je tegen abortus bent.

Hugo, ik ben sceptischer op dit punt. Dat wil zeggen: ik wil in de statistieken kunnen zien dat het aantal abortussen is gedaald en dat het gebruik van de alternatieven (adoptie bijv.) is toegenomen. Ik hoop er van harte op. Het is i.i.g. de inzet van de CU geweest.

Mijn vrees is dat alternatieven voor abortus alleen aanslaan als artsen die ook actief aanbieden als 'beter'. En ik heb daar een hard hoofd in...

@ Hamrjan Vedder:
Mijn standpunt rond personeelsbeleid bij instellingen met een openbare taak (en dat geldt dus ook voor het bijzonder onderwijs) is volgens mij duidelijk. Maar ik kan me er nog bij neerleggen dat een Christelijke school geen homoseksuele leerkracht in dienst neemt. Ontslag zodra iemand uit de kast komt, is me een forse stap te ver en dient wat mij betreft door het CWI ten alle tijden geweigerd te worden wegens oneigenlijke grond. Maar zelfs in zo'n geval kan ik het, zij het schoorvoetend, accepteren. Een heel ander verhaal wordt het zodra jongeren op een school zitten (die over het algemeen door de ouders wordt gekozen) in de puberteit komen en door de school een contract moeten ondertekenen dat ze eventuele homoseksualiteit voor zich houden op straffe van schrosing of verwijdering en "ge-out" worden aan de ouders. Dat is een vorm van chantage waar ik gewoon niet goed van word maar waar de afgelopen 2 jaar wel 7 keer aangifte van is gedaan. Probeer je dan even voor te stellen in hoeveel gevallen er geen aangifte is gedaan.

Ik ben sowieso een voorstander van een 2-partijen systeem: sociaal vs. liberaal waarbij levensovertuiging alleen voor de individuele politicus een rol speelt. Op die manier heb je het hele probleem niet.
Een stemmenratio lijkt me geen slechte tussenoplossing. Ik blijf het vreemd vinden dat een partij met 6 zetels in de Kamer een geheel ministerie uit de onderhandelingen weet te slepen, werkweigering op grond van religie toegestaan weet te krijgen, het landsbestuur weet te gijzelen bij medisch-ethische kwesties en crisissituaties weet te frustreren als er toevallig een zondag aankomt.
En het blijft een feit dat je, als je in de regering zit, rekening zal moeten houden met het hele Nederlandse volk en niet alleen jouw (kleine) deel die jouw achterban vormt. In het geval van kleine partijen zullen ze er dus altijd rekening mee moeten houden dat wat ze ook doen ze altijd een storm van kritiek zullen krijgen. En voor kleine Christelijke partijen geldt dat in het seculiere Nederland helemaal.

@ Hugo Scherff & Harmjan Vedder:
Er zullen niet minder abortusssen zijn geweest. Als mensen bij een arts komen voor een abortus (maakt niet uit of dat de huisarts, gynaecoloog of abortuskliniek is) is de keuze al gemaakt. Niets wat de arts zegt, zal daar nog iets aan veranderen, behalve als bij de echo mocht blijken dat men te laat is.

Het ondergaan van een abortus mag dan een kleine medische ingreep zijn, emotioneel ligt dat heel anders. Voordat een vrouw komt voor een abortus, zijn er al vele slapeloze nachten aan vooraf gegaan met veel gepieker en puzzelen. Waarschijnlijk is de enige situatie waarin zo'n beslissing makkelijk wordt genomen een verkrachting maar in bijna alle gevallen heeft een vrouw de alternatieven al afgewogen.

Als zij dan bij een arts komt, heeft het geen zin om over alternatieven te beginnen en bovendien is dat ethisch ook niet te verantwoorden. Je veroorzaakt een nieuwe emotionele draaikolk waar eigenlijk geen reden voor is. Bovendien wordt tijdens de gehele studie geneeskunde abortus afgedaan als een medische ingreep waarbij eigen gevoelens en principes geen rol spelen. In mij eigen studie werd gesteld dat we er ook geen probleem mee hebben een parasiet te verwijderen uit een lichaam en dat een ongewenste foetus niets anders was dan dat. Wij worden getraind in de procedure en de wettelijke restricties die daarom heen liggen. Alternatieven komen in de gehele opleiding niet naar voren want dat alles is niet medisch.

Tenslotte is de wet zo ingericht dat je een abortus toch niet tegen kan houden. Als de vrouw in kwestie besloten heeft tot een abortus wordt er een abortus uitgevoerd. Wettelijk ben je als arts, als je eigen principes geen abortus of euthanasie toestaan, verplicht de patiënt door te verwijzen naar een collega die het wel doet.

Fraude-onderzoeken naar pro-life organisaties als SBOK is trouwens ook niet de beste manier om de alternatieven aan het licht te brengen.

Hugo, wat Harmjan zegt, het is zeer de vraag of wat de CU nu doet enig effect heeft. Het tekent zich iig niet af in concreet beleid, er komt zelfs geen stellingname. In dat kader snap ik de laatste post van Gebuis ook niet: de CU is volledig gemuilkorfd in dit kabinet en hij doet alsof er een soort half Talibanregime aan de macht is dat voldoende aanleiding geeft om ons hele politieke systeem op de schop te gooien (waarbij zijn aanname dat met een sociale en liberale partij heel Nederland keurig te vertegenwoordigen is, zeer dubieus is). Daarnaast is wat je (Hugo) nu schrijft precies hetzelfde als wat het CDA dertig, veertig jaar geleden consequent riep. Ik denk niet dat dit komt doordat de CU nu regeert. Ik vrees dat het andersom is: dat de CU nu regeert omdat zij de laatste 10 jaar steeds meer op een soort klein CDA is gaan lijken.

@ BB:
Kun je nagaan wat voor indruk de CU wekt op mensen die geen band met die partij hebben.
Als je mijn comments in het verleden gelezen zou hebben, zou je weten dat ik religie het liefst volledig zou zien verdwijnen maar in ieder geval uit de publieke ruimte. Wat mij betreft is er in de politiek ook geen ruimte voor religie dus vanuit dat oogpunt is een twee-partijen stelsel met alleen een liberale en een socialistische vleugel voldoende.
De voortschrijdende afsplitsing van groeperingen van de mainstream-partijen zorgt voor een steeds verdere versplintering van de politieke vertegenwoordiging en een steeds instabieler landsbestuur. In de huidige coalitie zie je het ook: een aantal zaken waarvan de coalitiepartners weten dat ze het niet eens worden, worden niet behandeld terwijl uitstel eigenlijk niet acceptabel is. Probeer je dan voor te stellen hoe het moet gaan na de volgende verkiezingen waarbij waarschijnlijk een 4-partijen coalitie noodzakelijk is.
In een twee-partijenstelsel, zoals de VS heeft, ken je dit probleem niet. Je hebt een meerderheid of je hebt die niet. Iedereen stemt onafhankelijk van partij-agenda's waardoor de representatieve democratie ook echt werkt zoals deze bedoeld is.
Of zie je liever een systeem zoals we nu in het Europees Parlement zien? Waarin letterlijk tientallen partijen enkele zetels hebben en geen enkele fractie ooit echt iets kan bereiken?

Hoe snel het Amerikaanse besluitvormingsproces gaat weet ik niet. Enige tegenwerping die me te binnen schiet is het nieuwe zorgstelsel aldaar, dat al door Clinton werd voorgestaan als ik het goed begrijp. Als dat klopt gaat er daar blijkbaar ook soms vijftien jaar overheen alvorens belangrijke besluiten doorgevoerd worden. Maar dat terzijde. Dit lijkt me stof voor een heel nieuwe discussie.

Wat ons partijstelsel betreft: het gaat met pieken en dalen. In tijden van polarisatie is het zo dat het land moeilijk te regeren is, veel kabinetten komen en gaan, en er komen relatief veel nieuwe partijen bij. Dat was zo in 1965-1975, het is zo in de post-Fortuynperiode. Maar tussendoor heb je altijd rustigere periodes (zie Lubbers en Kok).

Wat je visie op religie in de politiek betreft: als die is zoals je 'm hier formuleert, dan vind ik dat redelijk kortzichtig en eenzijdig gericht tegen één specifieke politieke ideologie. Maar dat zal je niet verbazen. Echt veel woorden hoeven we er ook niet aan vuil te maken, want je zult je voor kunnen stellen hoe ik erover denk, en ik vermoed dat wij beide deze discussie al vaak hebben gevoerd. De posities liggen vast, zeg maar, en dan drink ik nu liever een trappist dan dat ik deze hele herhaling van zetten weer overdoe.

@BB en Gebuis: graag de discussie bij het topic houden en niet je eigen onderwerpen agenderen!

@Hugo Dat de ChristenUnie loyaal is aan de coalitie vind ik deugdzaam. Maar ik merk wel op dat de fractie de ruimte in het duale stelsel op dit moment niet optimaal wordt benut.

Uiteraard ben ik blij de de CU de PvdA praktijken vermijdt waarbij eerst een ferm standpunt wordt verwoord in de fractie die terwille van de coalitie publiekelijk moet worden geofferd. Een dergelijke rituele socialistische slachting hebben we de afgelopen jaren meermalen mee kunnen maken (JSF en AOW). En dat is voor de partij in kwestie geen pretje.

De ChristenUnie lijkt echter het omgekeerde te doen, door het compromis als de beste oplossing te presenteren. Het debat omtrent de gelijke behandeling en de enkele-feitconstructie is een treffend voorbeeld. De CU heeft er hard voor geknokt om het maximaal haalbare resultaat te halen, namelijk het handhaven van een soortelijke constructie in de Algemene wet gelijke behandeling. (Dat is overigens een resultaat dat met Groen-Links en D'66 nooit mogelijk was geweest.)

Maar het uitgangspunt van de ChristenUnie (althans het GPV en RPF destijds) was dat de Awgb uberhaupt onwenselijk is. (Waarmee niet is gezegd dat discriminatie maar moet kunnen). Feit is dat het huidige compromis het meest ideale plaatje is. Dat is dus niet zo. Het is een compromis, het best haalbare, maar niet het meest ideale. Dat geluid wil ik meer horen.

@ Laurens Buist:
Zolang een coalitie een regeerakkoord opstelt, kan een fractie nooit optimaal gebruik maken van het duale systeem. Als je van te voren vastlegt waar een fractie het wel of niet mee eens dient te zijn, is er van dualiteit natuurlijk geen sprake meer.

Als je de AWGB en de enkele-feit constructie een treffend voorbeeld vindt van hoe goed de CU het gedaan heeft, onderstreep je alleen maar wat ik al eerder zei. De handhaving van de huidige vorm van de AWGB is een Pyrrusoverwinning nu de EU de handhaving van de antidiscriminatiewetgevingen over gaat nemen. Over enige tijd krijgt Den Haag de opdracht vanuit Brussel de AWGB aan te passen en, dankzij de ratificatie van het Verdrag van Lissabon, waar de CU zo´n voorstander van was, zal Den Haag de wet zo moeten aanpassen zoals Brussel wil. En dat is niet zoals de CU dat wil want Brussel wil dat religieuze organisaties op geen enkel feit meer kunnen discrimineren.

Een ander voorbeeld is de discussie over de embryoselectie. De CU had nooit de storm van protest verwacht uit de samenleving en stond ineens met de rug tegen de muur: men moest kiezen tussen de principes aan de ene kant en regeringsdeelname en onrust aan de andere. Uiteindelijk heeft de CU bakzeil gehaald, wordt embryoselectie in veel meer situaties toegestaan nu de beslissing bij de professionals ligt en heeft de CU ernstig gezichtsverlies opgelopen.

Dus als dit soort zaken het beste is wat de CU voort heeft gebracht de afgelopen jaren, kun je alleen concluderen dat de CU gefaald heeft.

@ Gebuis: je blijft de CU vernauwen tot een paar medisch ethische thema's! Remember: ze hebben maar zes zetels. En voor die zes zetels doen ze het best goed. Soms haal je bakzeil, tuurlijk. Maar lees eens het CU-program: er staat veel meer in, dan die paar onderwerpjes die jij noemt. Kilometerheffing is al genoemd, ik kan nog hele lijsten aanleggen van thema's die zijn terug te vinden in het kabinetsbeleid. Maar dan moet je dat wel willen horen en niet steeds teruggrijpen op je eigen paradepaardjes.

@ Gebuis: je blijft de CU vernauwen tot een paar medisch ethische thema's! Remember: ze hebben maar zes zetels. En voor die zes zetels doen ze het best goed. Soms haal je bakzeil, tuurlijk. Maar lees eens het CU-program: er staat veel meer in, dan die paar onderwerpjes die jij noemt. Kilometerheffing is al genoemd, ik kan nog hele lijsten aanleggen van thema's die zijn terug te vinden in het kabinetsbeleid. Maar dan moet je dat wel willen horen en niet steeds teruggrijpen op je eigen paradepaardjes.

@ Jan:
Ethische thema's is voor mij het enige waarin ik een onderscheid zie tussen de CU en de andere partijen. Volgens mij is behalve de VVD geen enkele partij tegen de kilometerheffing of een afgeleide hiervan. Dat is voor mij geen onderwerp van discussie.

Echter, in ethische thema's zou er een duidelijk verschil moeten zijn tussen Christelijke en niet-Christelijke partijen. Dat verschil zie je ook bij de CU maar, wat mij betreft, niet op een positieve manier.

Zowel professioneel als persoonlijk maak ik me ernstig zorgen over de schade die de CU zou kunnen doen wanneer een partij als de PvdA niet af en toe op de rem zou stappen. Dat geldt op het gebied van medisch-ethische vraagstukken, maar ook op het gebied van rechten van homoseksuelen en vrouwen, de godsdienstvrijheid (of beter, de vrijheid geen godsdienst aan te hangen), de winkeltijdenwet en andere zaken. In deze discussies neemt de CU (net als veel mensen hier op Opunie.nl) een standpunt is wat niet langer past in de tijd. Daarnaast spreekt de CU zichzelf met enige regelmaat tegen aangezien men aan de ene kant probeert vast te houden aan oude regels maar aan de andere kant een groot voorstander was van ratificatie van het Verdrag van Lissabon wat handhaving van de oude regels juist onmogelijk zou maken. Zo is de verplichte winkelsluiting op zondag in strijd met Europese regelgeving aangaande vrije handel.

Zoals ik het verschil tussen een socialistische partij en een liberale partij afmeet aan zaken als onderwijs en sociale zekerheid, meet ik het verschil tussen Christelijk en niet-Christelijk aan ethische vraagstukken. Zaken als defensie, VWS en kilometerheffing zijn wat mij betreft bijzaak.

"Niet meer van deze tijd" is geen geldig argument ben ik bang.

Het staat je vrij om je eigen argumenten/standpunten als moreel beter aan te merken (dat doet de CU zelf ook in zekere zin), maar jij plaats de morele opvattingen van anderen vervolgens buiten het debat, door ze weg te vegen met 'ouderwets'. In feite zijn ze slechts 'anders dan de jouwe'.

En wat je zegt over winkelsluiting op zondag klopt niet. Je mag de kleine winkelier beschermen. maar goed, dat wordt een beetje off topic.

@ Harmjan Vedder:
Wie niet meegaat met de tijd, staat stil en wordt ouderwets. Dat hoef je niet met me eens te zijn maar het is een universele waarheid dat stilstand achteruitgang betekent.

D66 heeft recent een uitspraak van de EC en het EP gevraagd aangaande de Nederlandse winkeltijdenwet en dan met name de verplichte zondagssluiting. De uitspraak van het EP was dat de verplichte zondagssluiting is strijd is met de Europese regelgeving omtrent vrije economie en vrije handel. Volgens het EP was er geen grond voor uitzonderingen en diende de Nederlandse overheid de verplichte zondagssluiting uit de wet te schrappen en iedereen die op zondag zijn of haar bedrijf wilde openen hiervoor toestemming geven.

Niet mijn uitspraak maar die van het Europees Parlement. Je weet wel, waar het huidige kabinet onze soevereiniteit aan heeft overgedragen, met goedkeuring van de ChristenUnie.

Jan, deze "paradepaardjes" zijn decennia lang door GPV en RPF prominent op de politieke agenda gezet (of althans, dat hebben ze geprobeerd). Nu doen alsof Gebuis dat zelf doet, lijkt mij omgekeerde wereld.

Eerder is het zeer zorgwekkend dat jij iets als abortus reduceert tot een "onderwerpje" en blijkbaar de kilometerheffing veel belangrijker vindt. Ik hoop niet dat dit symptomatisch is voor de recente ontwikkeling binnen de ChristenUnie, maar vrees dat ook daar een grote groep "af wil" van de ethische kwesties, omdat ze niet meer impopulair willen zijn. Ook dat houdt (om ontopic te komen) verband met de te grote tevredenheid van de CU. Ze is bovenal tevreden met haar populariteit, haar macht, het feit dat er eindelijk waardering komt van de buitenwereld. Dat is gevaarlijk.

@ Blues: ik ontken niet dat ze belangrijk zijn, maar de CU is wel meer dan dat.

En je doet de CU geen recht met je opmerking dat ze alleen maar met macht en populariteit bezig zijn. Het is in mijn ogen eerder verantwoordelijkheid nemen, onder zeer moeilijke omstandigheden. Het is voor de CU echt geen superdeal of zo. Het is erg lastig om iets voor elkaar te krijgen als kleine partij en daaraan wordt desondanks hard gewerkt. Ik zeg: hulde en ze verdienen meer steun.