Een christen-politicus bedrijft politiek met de Bijbel in de hand. Bij die open Bijbel moet in eerste instantie worden stilgestaan bij de vraag wat de Bijbel betekent voor het persoonlijke leven van de gelovige. Dan pas volgt de vraag wat dat betekent voor de samenleving. En tot slot is de vraag hoe je dat in het gegeven politiek landschap bereikt. Die tussenstappen moeten bij de kiezer onder de aandacht worden gebracht, omdat ze van grote invloed zijn op het eindresultaat van de inspanningen van een christenpoliticus.

Een ChristenUnie-politicus wordt gedreven door zijn geloof in een liefdevolle God en komt op basis van de Bijbel tot een zeker standpunt over welk gedrag God van hem verwacht in zijn persoonlijke leven. Wat heeft dat standpunt over het persoonlijke leven voor gevolgen voor politiek optreden? Het antwoord lijkt in eerste instantie simpel: wat God van jou vraagt, vraagt hij ook van je medemensen. Het gaat hier echter om de relatie tussen God en de gemeenschap van de kerk. Daarbij geldt vanuit de traditie van de ChristenUnie terughoudendheid omtrent de betekenis van het politieke. Het gaat God immers niet om je gedrag, maar om je hart en daarin staat de overheid met lege handen. Je hart is principiële vrije ruimte; politiek gaat slechts over gedrag van mensen. Het gaat in de politiek bovendien enkel om een tijdelijke aardse vrede, de vraag naar publieke gerechtigheid, niet om de ultieme gerechtigheid, de hemelse vrede. (Sterker nog, soms kunnen beide haaks op elkaar staan. Neem het voorbeeld van godsdienstvrijheid.) Uiteindelijk is de betekenis van de Bijbel voor de hele samenleving (let wel: in politiek opzicht!) beperkter, dan voor het individu. Dat Augustiniaanse onderscheid kan de verwachtingen van christelijke politiek temperen.

Dan is er ook nog de politiek situatie. De ChristenUnie heeft beperkte invloed. Ze moet bovendien zaken doen met partijen die grote moeite hebben met de door de bijbel en schepping geïnspireerde opvattingen over wat goed is voor de samenleving.

Behaalde resultaten in de politiek mag je best onder de aandacht brengen. Maar ze blijven altijd schamel, zolang je ze niet in het juiste perspectief zet: dat van de aardse vrede, in een politiek marginale rol. Als je die schaduwzijde van het bedrijven van christelijke politiek in het licht zet, dan doet dat ook het beeld van de behaalde resultaten goed.

Harmjan Vedder