Je opening van de colummn was goed. Uiteraard moet de beste kandidaat de positie krijgen. Overigens parachuteer je een slecht opgeleide ambtenaar niet naar een top-functie. Dat werkt misschien zo in de politiek, maar niet in de formele organistie.

Wat ik (als linkse VVD-er blijkt) wel vind is dat etnische groepen meer op hun kansen gewezen moeten worden. Jij accepteert het gewoon dat als je voor een dubbeltje geboren bent je waarschijnlijk nooit een kwartje wordt.

Ik mis ambitie en dat is waarschijnlijk niet de bedoeling voor een aanstormend kandidaat raadslid voor de CU in Amsterdam.

Helaas is het op dit moment juist andersom. In Nederland heerst inmiddels het idee dat je automatisch minder waard bent als je van Marokkaanse of Antilliaanse afkomst bent. In sollicitatieprocedures worden deze er bij de schriftelijke selectie al uitgegooid. Het is inmiddels zo erg dat het gegeven gebruikt wordt in reclame: http://www.youtube.com/watch?v=gGGoSDQOVio

Om te kunnen stellen dat de een voorrang heeft boven de ander bij gelijke geschiktheid zul je eerst moeten zorgen voor gelijke kansen. Die zijn er nu niet. Ik laat hierbij in het midden waar dat aan ligt. Wat ik wel weet is dat een Marokkaanse vriend van me is afgestudeerd in de top 10 van zijn jaar aan de Rechtenfaculteit aan de UvA en sindsdien al werkloos thuiszit. Hij solliciteert zich suf maar is in 2 jaar tijd nog nooit voor een sollicitatiegesprek uitgenodigd. En dat heeft in zijn geval niets te maken met een taalprobleem, intergratieproblematiek of religieuze opvattingen, waaruit ik alleen kan concluderen dat het zijn afkomst moet zijn. Persoonlijk vind ik dat in een land als Nederland diep triest.

Positieve discriminatie-quota halen niets uit. Je wordt dan niet aangenomen omdat je geschikt bent voor de baan maar omdat er nog een excuusallochtoon nodig is. Aan de ene kant zou ik die baan niet willen als ik op die manier binnen was gekomen, terwijl het me aan de andere kant niet zou kunnen schelen als ik daardoor de droombaan zou krijgen.

Tegelijk los je er een dieper liggend probleem niet mee op maar versterk je dit alleen maar: de aversie tegen bepaalde bevolkingsgroepen. Als ik die baan ook graag wilde hebben en ik hoor dat deze naar iemand van Marokkaanse afkomst is gegaan omdat hij Marokkaans is, zorgt dat niet dat ik warmer ga denken over Marokkanen. Eerder het tegenovergestelde.
In de geneeskunde zien we dit ook steeds meer gebeuren. Jarenlang hebben vrouwen de voorkeur gehad in sollicitaties om een inhaalslag te maken. Echter, de mannelijke collega's konden aldoor inspringen bij zwangerschapsverlof, ouderschapsverlof, zieke kinderen, schoolvakanties en ga nog maar even door. Resultaat: bij diverse specialismen hebben vrouwen absoluut niet langer de voorkeur en heeft de gemaakte inhaalslag een averechts effect.

In feite geldt gewoon, zoals Hugo ook zegt, dat de beste persoon op die plek moet komen ongeacht de afkomst of het geslacht. Dus het wordt hoog tijd dat we kleurenblind worden en zaken als afkomst niet eens meer vermelden. Het is namelijk van geen enkel belang.

@ bird:
Met name Marokkanen geloven ook in dat principe. Je hebt een bepaalde plaats en status en je moet niet proberen meer te worden dan je bent. De ouders van die vriend van mij hebben geen contact meer met de rest van de familie omdat het ze kwalijk is genomen dat ze alle 6 hun kinderen (inclusief 2 meisjes) hebben laten studeren. Ze hebben daardoor gebroken met een culturele traditie en worden sindsdien met de nek aangekeken.
Het vergt een zeer sterk iemand om tegen opvoeding en algemene opinie in te gaan en, als resultaat,, verstoten te worden uit je culturele groep. Er zijn maar weinig mensen die dat kunnen wat ook een verklaring is waarom er zo weinig hoogopgeleide Marokkanen zijn in Nederland. Zij blijven een dubbeltje omdat hun ouders en grootouders ook dubbeltjes waren.

@bird: Hugo Scherff stelt niet dat wie voor een dubbeltje geboren wordt, nooit een kwartje wordt. Hij haalt alleen statistiek aan waaruit blijkt dat driekwart van de dubbeltjes een dubbeltje blijft. Ambitie heeft hij zelf wel, maar hij kan niet eigenhandig van dubbeltjes kwartjes maken. Dat moeten die dubbeltjes zelf doen, daar moeten zij zelf de ambitie voor hebben.

@Gebuis: vrouwen en allochtonen met elkaar vergelijken, 't is wat... Maar je hebt een sterk punt. Mijn vrouw is arts en die komt er bij bepaalde specialismen gewoon niet in als ze daarnaast ook nog kinderen wil krijgen. Dat zijn nu eenmaal de eisen. Het is m.i. niet aan de politiek om dan zaken te gaan afdwingen. Dat moeten bedrijven/ ziekenhuizen zelf doen, zoals het St. Jansdal in Harderwijk waar mijn vrouw nu werkt en waar deeltijdwerk veel verder is doorgevoerd dan in andere ziekenhuizen. Datzelfde geldt bij allochtonen: het zijn bedrijven die bepalen wie ze willen hebben. Bij gelijke geschiktheid kan het alsnog zo zijn dat je denkt dat de autochtone kandidaat beter in je team past dan de allochtone. Moet je dan de allochtoon kiezen? Aan de andere kant is het verhaal van jouw vriend schrijnend. Ik denk dat het voor historici lastiger is vacatures te vinden dan voor juristen, maar zelfs ik ben in de ruim twee jaar die ik nodig had om na mijn studie een baan te vinden, tweemaal uitgenodigd voor een sollicitatiegesprek. En ik zat absoluut niet in de top-10.

@ BB:
Het is ongetwijfeld waar dat 75% van de dubbeltjes, dubbeltjes blijven. Echter, ik zie geen enkele ambitie bij Hugo hoe hij dat denkt op te gaan lossen.

Je kunt een paard naar de drinkbak lijden, maar drinken moet hij zelf. Ik hoor graag hoe hij de dubbeltjes naar de drinkbak wil krijgen. Ik lees daar niks over, behalve berusting in statistieken.

Heeft dat met ambitie te maken? Misschien deelt Scherff jouw geloof in de maakbaarheid van de samenleving gewoonweg niet.

@ BB:
In het academisch centrum waar ik werk, wordt deeltijdwerk de laatste tijd juist weer ontmoedigd. Men heeft er genoeg van dat je minimaal 2 mensen nodig hebt voor 1 vacature.

Persoonlijk vind ik dat je niet kan stellen dat een autochtoon beter in je team zou passen dan een allochtoon. Dat weet je in principe pas als je het probeert, tenzij je natuurlijk een extreem geval tegenover je hebt zitten, zoals de zittende advocaat. Dat de overheid enigszins sturing geeft, kan ik nog wel hebben maar hoe wil je het uiteindelijk controleren? Echte gelijke geschiktheid bestaat niet en er kan moeilijk een overheidsvertegenwoordiger bij ieder sollicitatiegesprek zitten.
Ik vind echter wel dat de (semi)overheid hierin het goede voorbeeld dient te geven.

Dat vind ik op zich begrijpelijk, dat men liefst één persoon wil voor één vacature. Maar jammer is het natuurlijk wel.

Wat autochtoon/ allochtoon betreft: je ziet mij nergens "stellen dat een autochtoon beter in je team zou passen dan een allochtoon". Ik schreef dat als beide personen cv-technisch gezien even geschikt zijn, maar je denkt dat de autochtoon qua karakter oid beter in het team past, het logisch is dat je de autochtoon kiest. Als je gaat werken met quota dan ontneem je ondernemingen de vrijheid die persoon te kiezen die ze zelf het liefst willen. Dat is wat anders dan dat mensen worden afgewezen omdat hun naam of geboorteplaats nogal exotisch aandoet. Alleen blijft het de vraag: hoe ban je dat laatste uit zonder onrechtmatig in te grijpen in de vrijheid van ondernemingen?

Itt bird denk ik dat het niets met de ambitie van politici of de overheid te maken heeft. Ik denk dat er een lange en bittere strijd gevoerd moet worden. Daar koopt de vriend van Gebuis niets voor, maar hopelijk is de situatie voor diens kinderen al een stukje beter. Mentaliteitsveranderingen kan je niet afdwingen als overheid. Als je bedrijven dwingt mensen aan te nemen die ze niet willen (vrouwen, allochtonen, homo's, whatever) dan is dat slecht voor die bedrijven en slecht voor de werknemer die er via positieve discriminatie komt te werken.

@bird Ik ben zeker niet ambitieloos, en weet heus wel dat er mensen zijn die ondanks een somber perspectief op een prachtige plek terechtkomen, alleen daar gaat deze column niet over. Die gaat erover dat positieve discriminatie bij ongelijke geschiktheid een slechte zaak is. Over de mogelijkheid ervoor te zorgen dat ook mensen uit minder welvarende milieus kansrijk zijn, kunnen we elders doorpraten.

@ Hugo,
Dat positieve discriminatie bij ongelijke geschiktheid een slechte zaak is, is nogal evident. Dat vind ik niet een duidelijke positionering in het polieke landschap. Daar kun je het mee oneens zijn.

Zelfs de PvdA minister Guusje Ter Horst wil graag vrouwen op een topplaats, maar stelt wel dat de kandidaten daarvoor geschikt moeten zijn.

Ik denk niet dat de linkse kerk (waar ik de CU ook toereken) onderschrijft wat jij beweert.

Ik zag juist in de laaste alinea nog enige stellingname, maar die heb je nu off-topic gemaakt.

@bird: hoezo, als quota voorgesteld worden door meer dan de helft van de Amsterdamse gemeenteraad, dan positioneer ik me toch wel degelijk?

@ Hugo

Het voorstel waar jij op doelt is slechts gedaan door een politieke partij en is niet in de Gemeenteraad gedaan.

Maar wat stel jij er dan tegenover? Hoe denk jij het probleem op te lossen? Amsterdam heeft al een partij die altijd tegen is: de SP.

Een kiezer wil oplossingen, geen tegenwerpingen.

Linkse VVD'er? dat noemen we nog altijd een D66'er..

@ Wim,

Erg geestig!!! :-)
Maar ik heb het niet zo met die mileu-freaks en de kroonjuwelen van die partij. Pechtold doet het goed, maar piekt te vroeg ben ik bang.

Ik ben een echte liberaal, maar wel met de behoefte aan een maatschappelijk vangnet voor hen die het ECHT nodig hebben.

Het 'aardige' van die linkse 'hulp' is dat etnische minderheden hier helemaal niet om gevraagd hebben.

Positieve discriminatie is een contradictio in terminus. Het leidt niet alleen tot wantrouwen, afgunst en afkeer van de bevoordeelde groep(en) door de benadeelde (!!) groep(en), maar bovendien zal iemand, die op grond van andere overwegingen dan zijn bekwaamheid voor een bepaalde functie wordt gekozen nimmer voor vol worden aangezien.

Als leden van ethnische minderheden de behoefte en ambitie hebben om bij de gemeente Amsterdam te gaan werken, moet je ze in de gelegenheid en in staat stellen om die positie(s) op eigen kracht te bereiken. Door te zorgen dat zij de juiste opleiding kunnen volgen, bijvoorbeeld. En vervolgens niet discrimineren bij sollicitaties, maar gewoon de meest geschikte kandidaat voor de functie kiezen. Daar hebben de burgers van de gemeente Amsterdam dan weer recht op!