Dat is een gigantische bureaucratische molen, waar mensen een hele papierwinkel voor moeten bijhouden. Slechts een klein deel van de cliënten wordt hiermee daadwerkelijk geholpen. Misschien zou de budgetwinkel een oplossing kunnen zijn.

We kennen in Nederland al rechtswinkels. Laagdrempelige kantoren waar je zo kunt binnenlopen voor eenvoudig juridisch advies. Vaak worden dergelijke winkels bemand door studenten. Die rechtswinkels kunnen voorkomen dat mensen terechtkomen in nog zo’n bureaucratische molen: die van de rechtspraak. Een kort advies kan al vroeg duidelijkheid scheppen, waardoor mensen weten waar ze aan toe zijn, en de behoefte en de noodzaak om grote juridische gevechten aan te gaan kan afnemen.

Datzelfde zou kunnen gelden voor budgetwinkels. Dat zouden plekken kunnen zijn waar mensen even kunnen binnenstappen als ze een keer moeite hebben met het betalen van hun telefoonrekening, of als ze weten dat ze binnenkort in inkomen achteruitgaan, maar geen flauw idee hebben hoe ze dat moeten opvangen. Of als ze niet begrijpen hoe het zit met de rente op de lening die ze hebben afgesloten. Natuurlijk kunnen zulke mensen nu al terecht bij het NIBUD, maar een fysieke ‘winkel’ met een open deur is toch een stuk uitnodigender. Op die manier kunnen problemen in een vroeg stadium voorkomen worden, zodat de gang naar de schuldhulpverlening niet nodig is. En als studenten, wellicht in ruil voor studiepunten, de adviezen kunnen geven (natuurlijk goed begeleid door bijvoorbeeld een docent) hoeft zoiets niet veel te kosten.

Misschien zou zo’n kleine maatregelen wel een hoop leed kunnen voorkomen.

Hugo Scherff