Eigenlijk is de term "sociale partners" al niet goed. Wat nu de sociale partners wordt genoemd, werd door het vorige kabinet eigenlijk afgedaan als "sociale lastposten" en onderling zijn het meer "sociale vechtersbazen".

Om met het eerste probleem te beginnen, de oorzaak daarvan ligt vooral in de politiek en dan nog met name bij minister Piet Hein Donner van Sociale Zaken. Je bent pas partners als je bereid bent naar elkaar te luisteren. Dat was Donner zeker niet. Hij had een plan en de sociale partners hadden dat maar te slikken. Zo ging het met het onderwerp ontslagrecht en ook met de AOW-leeftijd. Bij het ontslagrecht is Donner uiteindelijk door het kabinet en de Kamer teruggefloten en de AOW-leeftijd kan niet worden afgehandeld door de val van het kabinet. Had Donner opengestaan voor een echt partnerschap waren deze onderwerpen mogelijk allang naar ieders tevreden afgehandeld in plaats dat alles hem opnieuw door de vingers dreigt te glippen, zoals hem dat ook gebeurde als minister van Justitie. Maar ja, openstaan voor anderen en een echte gelijkwaardige dialoog zijn geen eigenschappen die geassocieerd kunnen worden met Piet Hein Donner.

Wat het tweede probleem betreft, dat is net zo logisch als onoplosbaar. De sociale partners, bestaande uit de vakbonden aan de ene kant en de werkgevers aan de andere, hebben totaal tegenstrijdige belangen. De vakbonden zijn verantwoordelijk voor het welzijn van de werknemer (en dienen dus de hoogst mogelijke salarissen en de meest gunstige secundaire arbeidsomstandigheden en werktijden te bedingen) terwijl de werkgeversorganisaties en MKB Nederland juist de werkgevers dienen (en dus juist de situatie zo positief mogelijk voor de werkgevers moeten zien te regelen, wat in 99% van de gevallen ten koste gaat van de werknemers).
Als direct gevolg is de kans dat de sociale partners een volgend kabinet kant-en-klare oplossingen voorschoteld bij benadering gelijk aan 0. Sterker, Agnes Jongerius (FNV) heeft al aangegeven dat zij mogelijkheden ziet alle akkoorden die gesloten zijn met het kabinet Balkenende IV te herzien met een volgend kabinet. De sociale partners zullen het een volgend kabinet dus eerder moeilijker maken dan makkelijker.

Alle eventuele maatregelen die genomen moeten worden na de crisis (waarvan ik niet overtuigd ben, overigens) zullen lang, heel lang op zich laten wachten. Dat is ten dele de fout van Balkenende IV maar zeker ook aan de sociale partners, die wensen te profiteren van een zwak volgend kabinet; de partijen die het partij- en eigen belang zwaarder laten wegen dan het algemeen belang; en de kiezer, die maar niet in wenst te zien dat Nederland op dit moment behoefte heeft aan een krachtige en eensgezinde regering en niet aan een versplintering van de politiek.

Met een zoveel... partijen stelsel als in Nederland kunnen wij niet goed regeren. Een Republikeinsblok en een Democratiesblok zouden beter zijn.
Ik kies voor een Republiek. Dat hebben we eeuwen geleden ook gehad. Dus terug naar een Republiek. Wie doet mee.

@ F. van Dam:
1. Persoonlijk ben ik meer voor een liberaal blok en een sociaal blok waarbij in beide kampen geen plaats is voor religieuze overwegingen.
2. Ook in de tijd dat Nederland een Republiek was (Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden waren het de Oranjes die de dienst uitmaakten. De titel stadhouden mag anders zijn maar de functie en voorrechten waren precies hetzelfde. Eigenlijk nog wel wat meer omdat de Stadhouder buiten de regeringsraad om beslissingen kon nemen of tegen kon houden. In feite stel je dus het herstel van de absolute monarchie voor.
3. De Republiek die we toen hadden, wil je echt niet. Zo was er geen vrijheid van godsdienst en had je te geloven wat het staatshoofd je vertelde te geloven. In die periode was dat het Christendom volgens de Rooms-Katholieke Kerk.

Humor, de Republiek katholiek? Volgens mij haal je nu de noordelijke en de zuidelijke Nederlanden door elkaar.

Voor het overige is wat jij voorstelt een teruggaan naar precies dat wat in de Republiek de situatie was: er is één publiek toegestane overtuiging (destijds het calvinisme, in jouw ideaal het seculiere denken) en de rest mag fijn in de privésfeer beleefd worden.

@ Remco van Mulligen:
Eindelijk begrijp je me.

Ik begrijp je al de hele tijd, ben het alleen nooit met je eens. Je bent één van die mensen die de democratie wil afschaffen ten faveure van een vorm van despotie. Dat standpunt is de laatste jaren steeds populairder aan het worden. Ik hoor genoeg katholieken er ook voor pleiten.

@ Remco van Mulligen:
Ik ben niet zozeer tegen democratie als wel tegen democratie vervuild met theologie.
En, zoals Kelele en ik al meerdere malen geprobeerd hebben duidelijk te maken, hebben we in Nederland niet echt een democratie. In een echte democratie zouden politieke partijen bijvoorbeeld niet hun eigen zin doordrijven in tegenspraak tot de verkiezingsuitslag, zoals in vele gemeenten in Nederland nu al gaande is. Dan zouden partijen alles op alles zetten om met de winnaars een coalitie te vormen waarbij de verliezers geen inspraak zouden hebben.

Dus volgens mij verandert er niet zoveel als we de democratie zoals we die nu kennen afschaffen. Naar de stem des volks wordt door de politieke elite toch niet geluisterd.